عباس قديانى

850

فرهنگ جامع تاريخ ايران ( فارسى )

بحرين ( احساء ) كه به مرزهاى ايران تجاوز كرده بود كشته شد . هرمز سوم از پادشاهان ساسانى ( 457 - 459 م . ) ، پس از يزدگرد دوم پسرش هرمز سوم بر تخت نشست . برادر مهترش پيروز كه در سيستان حكومت داشت و خود را پس از پدر سزاوار پادشاهى مىدانست با كمك اقوام شرقى به جنگ هرمز درآمد . در مدت جنگ اين دو شاهزاده مادرشان ملكه « دينك » در تيسفون پادشاهى مىكرد . در اواخر كار منازعه بين دو برادر ، پيروز هرمز را شكست داد و او را به هلاكت رسانيد . هرواتات به معنى سلامتى ، در دين زرتشت . هرودوت ( Herodote ) مورخ . وى از اهالى ( هالى كارناس ) مستعمرهء يونانى در آسياى صغير بود و چون اين شهر جزو مستملكات ايران به شمار مىرفت . وى از تبعهء ايران محسوب مىشد . مدت زندگانى او را از 484 تا 425 ق . م . دانسته‌اند . وى را پدر مورخين مىخوانند . هرودوت سياحتهاى زياد در ممالك مشرق قديم كرده و تحقيقات خود را راجع به احوال و تاريخ بعضى از اين ممالك نوشته است . كتابهاى او يكى از منابع مهم و معتبر در تاريخ محسوب مىشود . ( تاريخ هرودوت ) . هزاربذ ( Hazarabaz ) وزير بزرگ ، رئيس تشكيلات مركزى عصر ساسانى . در زمان هخامنشيان اين لقب هزارپتى بود كه به يونانى « خيليارخوس » يعنى « نگاهبان فوج هزار نفرى » گفته مىشد . هزارهء چهارم ق . م . زمانى بود كه بشر به طور غيرمحسوس داخل عهدى گرديد كه با استعمال زيادتر فلزات مشخص شده ، افق افكار وى دربارهء جامعهء نوبنياد وسعت يافته است . هزارهء دوم ق . م . در آغاز اين هزاره در ايران ، ايرانيان رفته‌رفته از هم‌نژادان آريايى ديگر خود ، هنديان و سكاها ، جدايى گرفته ، از موطن مشترك آرياييان در سرزمينهاى شرق فلات ايران به درون اين فلات پا نهاده‌اند . هژير عبد الحسين هژير فرزند محمد وثوق خلوت همايونى در سال 1281 ه . ش . در تهران متولد شد . پس از اتمام تحصيلات مقدماتى و متوسطه در مدرسه اقدسيه ، وارد مدرسه عالى علوم سياسى شد و بعد از فارغ التحصيلى به مدت هشت سال سمت مترجمى زبان روسى در سفارت اتحاد جماهير شوروى را عهده‌دار بود . وى به زبانهاى عربى ، روسى و فرانسه مسلط بود و با زبانهاى آلمانى و انگليسى نيز آشنايى داشت . هژير با معرفى سرتيپ امير خسروى ، رئيس بانك ملى ، مورد توجه رضا شاه قرار گرفت و بعدها تنها كسى بود كه از راز و رمز ثروت و حسابهاى رضا شاه در بانكهاى خارجى آگاهى و به آنها دسترسى داشت . وى در كابينه‌هاى فروغى ، سهيلى و قوام وزارت